web stats
یار و نگار

یار و نگار

سید علی آکوچکیان متخلص به یکتا

یار و نگار


ای با  من  و پنهـان  ز مـن  و دور زِدیـده             هرگز به  جهـان  کس به مثـال تو ندیده


ای خوبترازجان که فدایت همه جان هاست
          ای ماه تر از مَه به شب و صبح و سپیده


برقـع  ز رخ  انـداز  کـه  محـتـاج  لقـاییـم             که از بوی خوشـت  مستـی  پنـدار پریده


هوشیار از آنم که شَمیمَت  به مشـام است            بـیـدار از آنـم ،  نَبُِـوَد  خـواب  بـه  دیده


در دَهـر چـه جـویـم  کـه  تـو یـار اَزَلیمـی             این راز که گویـم  که تویی نـور دو دیده


من یـاوه نمی گویـم  و این  دّر سخن  را              پنهـان نتـوان ،  پـرده ی  گفتـار دریـده


گویم سخن از پرده ی پندار که غیب است            "یکتا"  ز غمت کرده همه موی  سپیده



شعر از: سید علی آکوچکیان  متخلص به یکتا.


اصفهان -  بهار 1398


نظر کاربران در مورد اخبار:

با عرض سلام و ادب و سپاس از انتخاب خوب شما .

نویسنده: یکتا ۱۳۹۸/۵/۲۹