بلندای همت

بلندای همت – سروده ای از “شیدا “، دو بیت از این سروده را انتخاب و به هوش مصنوعی گفتم معنا کن. پاسخ قابل تاملی داد. دو بیت: 1- رمز لطف گل اگر خار نداند چه عجب؟ / نیستی بلبل خوشرنگ به گلزار مرو. 2- مشعل نور کجا ظلمت دیجور کجا؟ / برق را گو به دل ظلمت سرشار مرو.

بلندای همت سروده ای از شیدا
ز می ناب چه دارند خبر بی هنران / به عبث رو به سوی خانه خمار مرو
بلندای همت سروده ای از استاد “شیدا”
بیت انتخاب شده (1): رمز لطف گل اگر خار نداند چه عجب؟ / نیستی بلبل خوشرنگ به گلزار مرو.
این بیت می‌گوید: اگر گل، زیبایی و لطافت خود را در برابر خار نشناسد، جای شگفتی نیست؛
زیرا ارزش و معنا زمانی آشکار می‌شود که در کنار ناملایمات دیده شود.
همچنین، اگر کسی بلبل خوش‌آواز و خوش‌رنگ نیست، نباید بی‌جهت به گلزار وارد شود؛
یعنی هر کس باید جایگاه و توانایی خود را بشناسد و در محیطی حاضر شود که شایسته اوست.
شاعر بر اهمیت شناخت ارزش‌ها و پرهیز از ورود بی‌جا به عرصه‌ای که شأن فرد نیست، تأکید دارد.
بیت انتخاب شده (2): مشعل نور کجا ظلمت دیجور کجا؟ / برق را گو به دل ظلمت سرشار مرو.
این بیت بر تضاد میان روشنایی و تاریکی تأکید دارد. شاعر می‌گوید:
مشعل نور و ظلمت عمیق هیچ‌گاه در یک جایگاه نمی‌گنجند؛ نور و تاریکی ذاتاً ناسازگارند.
سپس هشدار می‌دهد که برق، با همه درخشندگی و توان لحظه‌ای خود، نباید در دل ظلمت سرشار فرو رود؛
زیرا فرو رفتن در تاریکی، نابودی و بی‌ثمر شدن روشنایی را در پی دارد.
در حقیقت، این سخن دعوتی است به پرهیز از آمیختن پاکی و حقیقت با فساد و تباهی، و یادآوری می‌کند که:
نور باید جایگاه خود را حفظ کند تا اثر و ارزشش باقی بماند.
اکنون سروده استاد حوزه و دانشگاه با تخلص”شیدا” به نام “بلندای همت” را بطور کامل می خوانیم.
بلندای همت
گـل صـد رنــگ نـرویــد، بـه نمـکـزار مرو
ره میـخـانـه نـپــویـی، بـه شــب تـار مرو
*****
آب گِـل را بـه تـجـلـــی رخ  مــاه  چــکـار
نیسـتـی تشنـه، بـه سـرچشمـه انـوار مرو
*****
از بر جغد چـه سان نغمـه ی بلبـل شنوی
تــا کـه موسـی نشـدی در طـلـب نـار مرو
*****
ز خـزف رونـق بــازار صــدف می جـویـی؟
همتـت نیسـت بـه دریــای گـهـربـار مرو
*****
رمز لطـف گل اگر خـار نداند چـه عجـب؟
نیستـی بـلـبـل خـوشـرنـگ به گلـزار مرو
*****
زمـی نـاب چــه دارنـد خـبــر بـی هـنـران
به عـبـث رو بـه سـوی خـانـه خـمـار مرو
*****
از پـر و بـال مَـلَـک را ز همی پرسـی لیک
انـس دیــو اســت تُــر در حــرم یــار مرو
*****
مشعـل نـور کـجـا ظلـمـت دیـجـور کجا؟
بـرق را گـو بـه دل ظـلـمـت سـرشـار مرو
*****
بحر ایمان دُرّ فشان در پرتو  قرآن و دین
خود رهـاکن از هوس ساحت سحّـار مرو
سروده: “شیدا” استاد حوزه و دانشگاه.
معنی بعضی کلمات:
1- مصرع 7 : خزف = هر چیز گلی که در آتش پخته شده باشد مثل: ظرف سفالین.
2- مصرع 15 : دیجور = سیاه، تاریک.
3- مصرع 18 : سُحّـار = سحر کننده، افسونگر.
************
مطلب مرتبط:
سروده ای دیگر از استاد “شیدا” :
شهد من و درمانم
عشق آن جان جهان است گل و ریحانم
لـحـظــه یـاد تـو بر دسـت دل و هـم جا
*****
 گر بتابد به دلم شعلـه خورشیـد جهان
 در صعـودم، شـب معـراج بـرم سـکانم
ادامه مطلب.. 

شهد من و درمانم

تنظیم و ویرایش: پرویز  فروزانی.

درباره ی آسمان آبی

سلام دوست عزیز ، ما آماده دریافت نظرات و پیشنهادات شما در مورد وب سایت پنج آسمان هستیم.

مطلب پیشنهادی

استاد بیدل اصفهانی شاخص

سربازی تو حسرت عمرم

سربازی تو حسرت عمرم – سروده ای متناسب با حال و هوای دی ماه که …

2 دیدگاه

  1. با سلام و درود خدمت استاد ارجمند جناب آقای فروزانی

    با عنایت به مفاد اصل پنجاهم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران

    https://share.google/XfAFki9FxPiEKzBQQ

    مبنی بر عمومی بودن وظیفه حفاظت از محیط زیست، بنده و همکارانم در اداره روابط عمومی سازمان حفاظت محیط زیست استان اصفهان با تمام عده و عُدّه و بضاعت اندک تجربی برای نشر فرهنگ محیط زیستی بین افراد و گروه های جامعه با افتخار در خدمت جنابعالی هستم.

    • سلام و درود جناب آقای قادریان مدیریت روابط عمومی سازمان حفاظت محیط زیست استان اصفهان؛ این بلندای همت شما و همکاران تان را ارج می نهیم و امیدواریم ما در پایگاه خبری پنج آسمان، پیام رسان شما عزیزان باشیم. حق یارتان

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *