بزرگ‌ترین غارجهان در ویتنام

روستای اسرارآمیز توریش قزاقستان

بزرگ‌ترین غارجهان در ویتنام

شاید این مطالب برایتان مفید باشد

به گزارش پایگاه خبری پنج آسمان و به نقل از اطلاعات آنلاین(ساینس دیلی)

این غار «هانگ سون دونگ» نام دارد که به معنی “غار رودخانه کوهستانی” است.

چیزی که آن را غیرمعمول می‌کند، فقط این نیست که از نظر حجم، بزرگ‌ترین گذرگاه غاری شناخته‌شده روی زمین است، هر چند که هست.

جالب این است که وقتی در فضای داخل غار می روید، انگار از دنیای بیرون جدا می شوید، آنجا زندگی مجزایی جریان دارد.

درداخل غار، آب و هوا وجود دارد. جنگل وجود دارد. رودخانه وجود دارد. نور وجود دارد.

فضای غار در چنان مقیاسی است که زبان شهود گردشگران، در مورد اینکه یک غار قرار است باز می ماند. آنجا دنیای عجایب زیبا است.

نحوه کشف غار

داستان این کشف مربوط به یک کشاورز محلی ویتنامی است که حدود نوزده سال حرف او باور نشده بود.

طبق تاریخچه اکتشافات که توسط Oxalis Adventure اپراتور تور مستقر در”فونگ نها که بانگ” حق انحصاری اجرای سفرهای اکتشافی به داخل غار رادارد، گردآوری شد.

یک کارگر جنگل به نام “هو کان” در اواخر سال ۱۹۹۰ در حال عبور از این جنگل بود که:

طوفانی هو کان را به سمتی کشاند و او بدنبال پناهگاه، به طرف یک صخره آهکی پناه برد.

او متوجه دهانه تاریکی در دیواره صخره شد، جریان هوای منجمدی را که از آن بیرون می‌آمد احساس کرد،

وی-ابرها را دید که از ورودی غار بیرون می‌آمدند و صدای رودخانه‌ای را در جایی بسیار پایین‌تر شنید.

این-ترکیب او را آشفته کرد. او دور شد و زمانی که به خانه رسید، محل دقیق دهانه غار را از دست داده بود.

هو کان بیشتر دوران کودکی خود را صرف جستجوی غذا در جنگل‌های پارک کرده بود و دانش خوبی از غارهای منطقه داشت.

او-مدام سعی می‌کرد ورودی غار را پیدا کند، سال‌ها گذشت.

ورود تیم غارنوردی بریتانیا

وقتی اعضای انجمن تحقیقات غار بریتانیا، به رهبری تیم غارنوردی باتجربه هاوارد و دب لیمبرت، به این منطقه آمدند.

زن و شوهری که در سال ۲۰۰۷ برای بررسی زمین‌شناسی منطقه به ویتنام آمده بودند.

تیم غارنوردی از هو کان درباره غاری که مدت کوتاهی دیده اما نتوانسته بود آن را پیدا کند، تعریف هایی شنیدند.

آنها از هو کان خواستند به جستجو ادامه دهد.

پیدا شدن محل ورودی غار

او-به تلاش خودادامه داد ویک سال بعد، بدنبال غذا درهمان بخش ازجنگل، دوباره به ورودی غار برخورد کرد. این بار بادقت مسیر رابه خاطر سپرد.

در ۷ آوریل ۲۰۰۹، هو کان تیم انجمن تحقیقات غار بریتانیا را به سمت ورودی غار هدایت کرد.

پیتر مک‌ناب اولین عضو تیم غارنوردی بود که وارد آن شد. ظرف چند روز پس از اولین ورود، تیم متوجه شد که در چه چیزی ایستاده است.

این-غار پنج برابر بزرگ‌تر از غار مالزی بود که تا آن زمان عنوان بزرگ‌ترین گذرگاه غاری شناخته شده جهان را داشت.

درمورخ ۱۴ آوریل ۲۰۰۹، تیم رسماً این یافته را اعلام کرد.

یک سال طول کشید تا بررسی کامل انجام شود، که مستلزم بالا رفتن از یک سازه کلاسیک داخلی بود که اکنون به عنوان دیوار بزرگ ویتنام شناخته می‌شود.

آشنایی با مشخصات اولیه غار

داخل غار، سدی به ارتفاع نود متر از سنگ‌های رسوبی معدنی که پیشروی به داخل غار را از نظر فیزیکی غیرممکن کرده بود.

با تلاش های این تیم، نقاط لنگر را حفر و نردبان‌هایی را در سطح غار نصب کرد تا عبور و مرور راحت شود.

اندازه‌گیری‌های نهایی در مارس ۲۰۱۰ منتشر شد. طول کل غار را حدود 9 کیلومتر و حجم داخلی آن را ۳۸.۵ میلیون متر مکعب نشان داد.

باید گفت «هانگ سون دونگ» بزرگ‌ترین غارجهان در ویتنام است.

بعضی مشخصات داخل غار: مقایسه با آسمان ‌خراش ۴۰ طبقه، طبق تخمین بعدی خود اکسالیس، بزرگ‌ترین قاب‌بندی ممکن قابل تصور.

ساختمان‌های ۴۰ طبقه‌ای به اندازه یک بلوک شهر نیویورک می‌توانند درون محفظه اصلی غار قرار می گیرد.

یک-بوئینگ ۷۴۷ می‌تواند از میان وسیع‌ترین بخش‌ها عبور کند.

آنچه فضای داخلی این غار انجام می‌دهد، هیچ غار دیگری در جهان انجام نمی‌دهد.

تغییرات در سقف غار در طی گشت زمان

دلیل اینکه فضای داخلی به این شکل به نظر می‌رسد، به دو سوراخ عظیم در سقف برمی‌گردد.

اینها دولین نامیده می‌شوند و زمانی تشکیل شدند که بخش‌هایی از سقف غار، ده‌ها هزار سال پیش، تسلیم شدند و به سمت داخل فرو ریختند.

آنچه باقی ماند، دو نورگیر وسیع هرکدام صدها متر عرض بود که نور خورشید، باران و هوای بیرون را به داخل غار راه می‌داد.

دو نورگیر عظیم! این همان چیزی است که هر چیز دیگری را در مورد غار “سون دونگ” ممکن می‌سازد.

فتح یک غار بی‌نهایت

طبق گزارش مارک جنکینز برای مجله نشنال جیوگرافیک، همراه با سفر نقشه‌برداری سال ۲۰۱۰ :

در-این-سفر مهیج، عکاس کارستن پیتر برای مقاله «فتح یک غار بی‌نهایت» در ماه مه ۲۰۱۱ این مجله مستند کرد.

این-دولین(نورگیرها) در داخل غار، مجموعه‌ای خاص از پیامدهای بیولوژیکی را ایجاد می‌کنند.

در-زیر هر یک از این حفره ها، پرتوهای نور روز که به کف غار می‌رسند، دو قطعه جنگلی کامل در داخل غار ایجاد کردند.

شناسایی نکاتی در این غار عجیب

“دای اینه وو” گیاه‌شناس ویتنامی، گیاهانی را که در زیر این نورگیرها رشد می‌کنند شناسایی کرد، همان ترکیب گونه‌ای رایافت که درجنگل بیرون رشد می‌کند.

به عبارت دیگر، غار شامل دو قطعه جنگل بارانی معمولی ویتنامی است که با تاک‌ها، سرخس‌های درختی و ساختار سایبان کامل احاطه شدند.

هر کدام از این جنگل ها، توسط دیوارهای غاری به ارتفاع صدها متر از هر طرف محصور شده‌اند.

در-بالای آنها، در اعماق اتاق‌های تاریک‌تر، زیست‌شناس آلمانی آنت بچر حیوانات سازگار با غار را که مستقل از اکوسیستم سطحی زندگی می‌کنند، پیدا کرد.

وی-مستند کرد که: شپش‌های چوب، ماهی‌ها و هزارپاهایی که تمام رنگدانه‌های خود را از طریق سازگاری تکاملی با تاریکی از دست دادند.

دمای داخل غار در طول سال به طرز چشمگیری پایدار و بسته به فصل بین ۱۷ تا ۲۵ درجه سانتیگراد متغیر است.

دربیرون، در جنگل ویتنامی اطراف، دما در تابستان به نزدیک ۴۰ درجه می‌رسد و در زمستان به ده درجه سانتیگراد کاهش می‌یابد.

اتفاقی که هنگام ورود هوای گرم و مرطوب بیرون از طریق دولاین‌ها(دو حفره) و برخورد آن با هوای خنک و ثابت داخل غار رخ می‌دهد.

دقیقاً همان اتفاقی است که هنگام برخورد یک توده هوای گرم و مرطوب با یک توده هوای خنک در هر جای دیگر کره زمین رخ می‌دهد.

آنچه تا کنون تاریخچه غار می نامیم

تخمین زده می‌شود غار «هانگ سون دونگ» در ویتنام، بین 2 تا 5 میلیون سال قدمت داشته باشد.

انسان‌ها تقریباً پانزده سال در داخل این غار زندگی می کردند.

این-بدان معناست که در هر مقیاس زمانی که از نظر زمین‌شناسی مهم باشد، کل این غار سال ها در حال شکل گیری بوده است.

غار-برای دوره‌ ای درحدود هزار برابر طولانی‌تر از زمانی که هرانسانی تا به حال ازوجود آن مطلع بوده، دوران شکل‌گیری را پشت سرگذاشته است.

بازدید «هانگ سون دونگ» بزرگ‌ترین غارجهان در ویتنام برای گرشگران: فقط حدود هزار نفر در سال، اجازه ورود به داخل غار را دارند.

تنظیم، ویرایش و تیتربندی توسط نگارنده: پرویز فروزانی.

************

مطلبی از عجایب سرزمین ما:

روستای اسرار آمیز توریش قزاقستان + فیلم (1403/04/11)

توریش دره‌ای در نزدیک روستای کاراتاو قزاقستان است که نزد مردم محلی با نام دره توپ(اسرارآمیز) شناخته می‌شود. این دره معمای حل نـشـده دانشمندان است.

دره توپ های سنگی یا در زبان قزاقی توریش در لبه ی شمالی کاراتائو غربی نزدیک شهر Shetpe در غرب قزاقستان قرار گرفته است.

دره توپی شامل تشکیلات سنگی توپی شکلی است که در محدوده ی گسترده ی سرزمین های استپی پراکنده شده اند.

ابعاد این توپ های سنگی متفاوت است اما قطر بیشتر آنها 3-4 متر است.

درباره ی آسمان آبی

مطلب پیشنهادی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ