پنج آسمان مدیر پرویز فروزانی
شاید این مطالب برایتان مفید باشد
پلتفرم دیجیتال برای کالابرگ – رییس کمیته تامین فناوری و توسعه تقاضای کمیسیون اقتصاد دانشبنیان اتاق اصفهان مطرح کرد: به کارگیری پلتفرمهای دیجیتال برای افزایش کارایی کالابرگ. هر ماه حدود ۸۵ هزار میلیارد تومان برای تامین کالاهای اساسی از طریق کالابرگ هزینه میشود، با این حال بسیاری از خانوارها همچنان احساس میکنند که این حمایت کافی نیست.
به کارگیری پلتفرمهای دیجیتال برای افزایش کارایی کالابرگ
به گزارش پایگاه خبری پنج آسمان و به نقل از روابط عمومی اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی اصفهان
مهندس فرید نجاتبخش؛ رییس کمیته تامین فناوری و توسعه تقاضای کمیسیون اقتصاد دانشبنیان اتاق بازرگانی اصفهان گفت:
طرح حذف واسطههای توزیع، سبد معیشتی خانوارها را تا دو برابر تقویت میکند؛ هرچند بررسی جزییات آن به نهادهای تصمیمساز منوط است.
هرماه ۸۵ هزار میلیارد تومان برای تامین کالاهای اساسی ازطریق کالابرگ هزینه میشود، بااین حال بسیاری ازخانوارها همچنان احساس میکنند که این حمایت کافی نیست.
هزینههای سربار شبکه توزیع در برخی موارد، افزایش چشمگیری در قیمت نهایی کالا نسبت به قیمت کارخانه ایجاد میکند.
در چنین شرایطی، انجمن شرکتهای دانشبنیان و فناور استان اصفهان، طرحی را برای کاهش این هزینهها و افزایش کارایی کالابرگ پیشنهاد کرد.
ایده اصلی پلتفرم دیجیتال برای کالابرگ
ایده-اصلی، استفاده از پلتفرمهای دیجیتال برای اتصال مستقیم تولیدکننده به مصرفکننده و حذف واسطههای غیرضروری است.
رهیافتی که پیشتر در توزیع ماسک و مواد ضدعفونیکننده در دوران کرونا تجربه شده و موفقیت نسبی داشته است.
مهندس فرید نجاتبخش؛ رییس کمیته تامین فناوری و توسعه تقاضای کمیسیون اقتصاد دانش بنیان اتاق بازرگانی اصفهان،
در گفتگویی با روابط عمومی اتاق بازرگانی اصفهان، جزییات این طرح را تشریح کرده و بر ضرورت اجرای تجربه استانی به عنوان گام نخست تاکید دارد.
به اعتقاد او، این مدل میتواند ضمن کاهش فشار بر بودجه دولت، سبد معیشتی خانوارها را با همان هزینهی فعلی تا دو برابر تقویت کند.
از طرفی بازار جدیدی برای تولیدکنندگان کمتر شناخته شده فراهم آورد.
البته ابهاماتی دربارهی سازوکار پلتفرم، نحوه “توکنایز”کردن پرداختها وموافقت نهادهای نظارتی وجود دارد که بررسی بیشتر جزییات آن منوط به نهادهای ذیربط و تصمیمساز است.
گفتگوی روابط عمومی اتاق بازرگانی اصفهان با مهندس نجات بخش:
چه مسالهای باعث شد انجمن به فکر ارایه این طرح بیفتد؟
ما در کشور با دو محدودیت جدی روبرو هستیم. تحریمهای ظالمانه و جنگ، هر دو بر نقدینگی و معیشت مردم فشار آوردند.
از سوی دیگر، اقتصاد ما دولتی است و دولت خود را موظف میداند که حداقلهای معیشتی را پشتیبانی کند.
اماهنگامی که کالایی از کارخانه خارج میشود تا به دست مصرفکننده برسد، از پیچوخمهای زیادی عبورمیکند که هر کدام هزینههایی را بر قیمت نهایی میافزایند.
بررسیهای ما نشان میدهد که در برخی کالاها، هزینههای سربار شبکه توزیع، قیمت نهایی را به طور قابلتوجهی بالاتر از قیمت کارخانه قرار میدهد.
درمواردی این افزایش قیمت، چشمگیر است. از طرفی، دولت ماهانه ۸۵ همت برای کالابرگ هزینه میکند اما مردم رضایت کامل ندارند.
پس به این فکر کردیم که اگر تولیدکننده را مستقیما به مصرفکننده وصل کنیم، این هزینههای سربار حذف میشود.
راهکار پیشنهادی شما چیست و چه تفاوتی با تجربههای پیشین دارد؟
ما پیشنهاد میدهیم از پلتفرمهای آنلاین موجود یا جدید، برای عرضه مستقیم کالاهای اساسی استفاده شود.
مشابه آنچه در دوران همهگیری کرونا برای توزیع ماسک و مواد ضدعفونیکننده انجام دادیم.
این-بار اما با مقیاس بزرگتر و برای کالاهای اساسی روزمره. تولیدکننده همان قیمت کارخانه را دریافت میکند،
امامصرفکننده با قیمت کمتری خرید میکند، چون هزینههای بازاریابی، شبکه توزیع و لجستیک اضافی حذف میشود. برآورد ما این است که با همین بودجهی ۸۵ همتی فعلی، میتوان حجم کالای توزیعی را بین ۵۰ تا ۱۰۰ درصد افزایش داد.
این به معنای حذف شبکه توزیع سنتی و ایجاد انحصار نیست؟
به هیچ وجه. نخست اینکه سهم کالابرگ از کل بازار شاید ۱۰ تا ۱۵ درصد باشد، بنابراین شبکه اصلی توزیع همچنان به کار خود-ادامه میدهد.
ثانیا ما به دنبال انحصار نیستیم. هر شرکتی که پلتفرم آماده داشته باشد و اعتبارسنجی شود، میتواند سهمیهای از این بازار را دریافت کند.
مثل تاکسیهای اینترنتی که اسنپ آمد و بعد تپسی و دیگران هم آمدند. رقابت باعث بهبود کیفیت میشود.
ماپیشنهاد میدهیم که اولویت با تولیدکنندگان محلی هر استان باشد تا هزینههای حملونقل کاهش یابد و عدالت منطقهای رعایت شود.
“توکنایز” دقیقا چیست و چه مزیتی دارد؟
ایده-توکنایز این است که دولت به جای پرداخت نقدینگی جدید و افزایش پایهی پولی، توکنهایی صادر کند که در “زنجیرهی تامین” گردش داشته باشند.
تولیدکننده میتواند این توکنها را برای خرید مواد اولیه، پرداخت هزینههای جانبی یا حتی تسویه با تامینکنندگان خود استفاده کند.
این مدل شبیه به “السیهای” داخلی است، اما با شفافیت بیشتر و وابستگی کمتر به چاپ پول بدون پشتوانه.
در-این-روش، فشار بر نقدینگی کشور کاهش مییابد و تولیدکننده نیز نقدینگی خود را سریعتر به دست میآورد.
با توجه به بروکراسی پیچیده اداری، این طرح چقدر امکان اجرا دارد؟
ما-معتقدیم-بهترین-راه، اجرای یک پایلوت استانی است. مثلا در استان اصفهان، با همکاری استانداری و معاونت اقتصادی، میتوانیم این طرح را برای چند قلم کالا آزمایش کنیم.
شرکتهایی که قبلا این کار را انجام دادند، عضو انجمن شرکت های دانش بنیان هستند و زیرساخت نرمافزاری آماده دارند.
اگر این تجربه موفق باشد، میتوان آن را به سایر استانها تعمیم داد. البته این نیازمند به عزم جدی مسوولان دراد.
اما-با-توجه به شرایط جنگی و تحریمی، به نظرم تغییر در روش های قبلی ضروری است.
ما-این-طرح را آماده کردیم و به زودی در اختیار اتاق بازرگانی و دولت قرار خواهیم داد.
***
“به کارگیری پلتفرم دیجیتال برای کالابرگ، راه حلی برای: حمایت از تولیدات داخلی، اشتغالزایی و رشد اقتصادی کشور.”
توضیح تکمیلی برای روشن شدن معنای: “السیهای داخلی” که چه فوایدی دارند؟
“السیهای” داخلی کشور به مجموعهای از تولیدات و خدمات اشاره دارد که در داخل کشور تولید میشوند.
این محصولات معمولا شامل کالاهای مصرفی، صنعتی و خدمات مختلف هستند که به نیازهای بازار داخلی پاسخ میدهند.
این تولیدات میتوانند به کاهش وابستگی به واردات کمک کنند و به اقتصاد ملی قوت ببخشند.
با حمایت از تولیدات داخلی، اشتغالزایی و رشد اقتصادی در کشور تسهیل میشود و به توسعه پایدار کمک میکند.
همچنین، مصرف “السیهای” داخلی میتواند به بهبود کیفیت و تنوع محصولات موجود در بازار منجر شود.
این امر باعث افزایش رقابت و بهبود خدمات به مشتریان شده و در نهایت به نفع جامعه خواهد بود.
تنظیم و ویرایش: پرویز فروزانی.
************
خبر مرتبط
آشنایی با:
انجمن شرکت های دانش بنیان و فناور استان اصفهان + فیلم(1404/04/03)
رییس انجمن مهندس فرید نجات بخش درنشستی دوستانه ازشکل گیری و رشد توانمندی های انجمن شرکت های دانش بنیان و فناور استان اصفهان می گوید.
از وقتی در کشور ما صنعت آمد واژه تکنولوژی همراهش آمده است و می گوییم تکنولوژی آوردیم.
تا رسیدیم به جایی که تحریم ها بیشتر شد در دهه 1380 و می خواستیم تکنولوژی را بخریم اما به ما نمی فروختند!
خیلی از صنایع ما نیازمند یک سری فناوری هایی شدند که دیگه در اختیار ما قرار ندادند. یعنی با پول نمی شد آنها را بخریم.
