آداب معاشرت ، گر خوشی خواهی و آرامش، گر خیر دنیا خواهی و صفای روزگار؛ این سروده را بخوان دو بار. این شعر آمده ز دل مهربانی تا بردت به عرش و دهدت فرش روزگار.

آداب معاشرت ، سروده “شیدا“
به فضـل و ادب گـر مـزیّـن کنی خویشتن
به جمع کمـال، مـاه رخشـان کنی خویشتن
—–
خطایـت مدان کوچـک و طاعتـت را عظیم
که در قوس ادنـی، تو مهمان کنی خویشتن
—–
چو انـدر پی دین و ایمـان، شـوی راستین
ز عرش بریـن، شمس نیـکان کنی خویشتن
—–
چو تقـوی کنی پیشـه از هـر گنـاه و گزاف
به خلـد برین، شـاخ ریحـان کنی خویشتن
—–
گـرت مـوج دریـا ز گـوهـر، تـرا آرزو سـت
به نیکی سخن گوبهار وگلستان کنی خویشتن
—–
چو سرلوحـه جویی، ز ارباب عشـق و یقین
مزین به سیمای عشاق جانان کنی خویشتن
—–
در اخلاق نیکت حـذر کـن ز غـش و خیـانت
کـه مـحـبــوب درگــاه دیــان کنی خویشتن
—–
تـرا گـر ز رحـمـت، رسـد ز آسمـان خلعتـی
حذر کن ز شیطان، که لقمان کنی خویشتن
—–
چو دستی ز روی محبت، ترا بخشدت نعمتی
به پاس تشکر سزاوار رضوان کنی خویشتن
—–
گرت از سَـداد و خِـرد، چشم روشن کنی
ز الماس و گوهـر، بدخشان کنی خویشتن
—–

ز اغـمـاض گـردد، فـروزان سـحــاب دلــت
مَلک راقرین شو که الگوی قرآن کنی خویشتن
—–

حَذر کن ز حرص و غضب، در سرای سعادت
ز شکـر و عـطـا، مـاه کنعـان کنی خویشتن
—–
ز دریای صبـر و صلابـت، ز امـواج بحر کرامت
بری گوی سبقت نمودار قرآن کنی خویشتن
—–
چو “شیدا“ شود، شهـد اخـلاق نیـک و ادب
از این عطر خوش، فخر انسان کنی خویشتن
” آداب معاشرت “
سروده “شیدا“ استاد حوزه و دانشگاه.
*****
نمونه ای دیگر از سروده های “شیدا” :
فلاح و رستگاری
گر نهال پاکی و عفت بکاری پایدار بـازگـردی در دو عـالــم مـشـگـبـار
بـا یقیـن و علـم خـود کامـل عیـار جهل را در هم شکن دُلـدُل سـوار
ای هشیار، گر فلاح و رستگاری خواهی تو این سخن گوش دار:

قلـه حزب اللهی و کوثـری با اقتدار
می شـوی در اوج ادنـی شهسـوار
—–
چـون گشـایـی درب خیـبـر استـوار
با ملـک در عـرش می جـویـی نگار
ادامه مطلب ..
—–
سعدی “بوستان” باب اول در عدل و تدبیر و رای
گفتار اندر رای و تدبیر ملک و لشکرکشی:
هـمـی تـا برآیـد بـه تدبـیـر کار
مـدارایِ دشـمـن بِـه از کـارزار
***
پنج آسمان مدیر پرویز فروزانی