امام رضا (ع) هشتمین پیشوای شیعیان – “شیدا” استاد حوزه و دانشگاه، با قلم عشق و جان، سروده ای در باب مقام والای امام رضا(ع) سروده است که تقدیم می شود به عاشقان و فرهیختگان راه حقیقت. ارایه گوشه ای از معنای ابیات این سروده، دل شیدا گونه ما را پر ز نور معنویت می کند.
حرم امام رضا (ع) در مشهد مقدس
مقام والای امام رضا(ع)
نوری در دل وجود امام رضا(ع) نشست که همچون دریایی بیکران، سرشار از حکمت و معرفت الهی است.
این مقام والای معنوی، او را در نزد خلق و خالق عزیز گردانید و جایگاهش را در بلندترین جایگاههای آسمانی استوار کرد.
امام رضا (ع) همچون شمعی در آسمان دوران است که راه نجات و رهایی را برای اسیران دنیا و بندگان خدا روشن میکند.
تمام اسرار و حقایقی که در نامهای خداوند نهفته بود، در وجود پاک ایشان جمع شد تا هدایتی برای جهانیان باشد.
او با تکیه بر توکل مطلق به خدا، گویی بر کنگره عرش تکیه زده و مقامش فراتر از هر توصیفی است.
تجلی نور خداوند در وجود ایشان ظاهر گشت و ایشان بر مسند والای ولایت و مقام اعلا تکیه زد.
برکات وجود ایشان همچون ابرهای بارانزا است که آب حیات و زندگی ابدی را برای تشنگان حقیقت جاری میکند.
امام رضا(ع) در خراسان
باحضور ایشان در سرزمین ایران، این خاک به نگینی درخشان تبدیل شد و جهانی از نور و امید بنا گشت.
مقام ایشان چنان است که حتی جبرئیل در برابرش سر تعظیم فرود آورده و از شکوه او سخن میگوید.
دراوج بندگی و عبودیت، به مقامی دست یافت که نزدیکترین فاصله میان بنده و پروردگار (قوسالاوادنی) را تجربه کرد.
او-با مرکب عقل و خرد، به قلههای بلند معرفت صعود کرد و در جایگاهی چون کوه سینا نشست.
هماهنگی وجود ایشان با نظام هستی چنان است که گویی مدار آسمانها بر اساس نور او میچرخد.
زیبایی و درخشش حقیقت او در قامت رعنا و پاکش تجلی یافته و جهان را منور ساخته است.
مهربانی و عطوفت ایشان، چنان دلنشین است که هر بینندهای را مجذوب و شیفته خویش میکند.
طینت پاک امام رضا (ع) از ریشه وجود پیامبر اکرم (ص) است و در جایگاهی هم تراز با مقام طاها قرار دارد.
ایشان وارث زیباییهای حضرت حسین (ع) و نماد صبر و بردباری در برابر سختیهای دنیا و امتحانهای الهی است.
درهر محفلی، حضور ایشان باعث آراستگی مجلس گشته و در میان بزرگان جهان، جایگاهی رفیع دارد.
حتی حضرت مسیح(ع) نیز پرتویی از نور ایشان را دارد و معجزات او ریشه در حقیقت وجود رضا(ع) دارد.
عاشقان در حسرت دیدار او هستند و در رویاهای خود به دنبال رسیدن به این مقام نورانی میگردند.
صبر و مقام والای ایشان باعث شد تا آسمانها از نور او روشن شود و تاریکیها از میان برود.
لقب «رضا» برازنده اوست، چرا که در اوج کمالات، در دریای اعلای رضایت الهی قرار گرفت.
چهره ایشان بازتابی از سیمای خورشید مانند پیامبر (ص) است و نوری الهی از رخسارش میتابد.
شادی و بهجت حضور ایشان همچون شیرینی شکر، دل هر بینندهای را شاد و خرم میکند.
جایگاه بهشتی
امام رضا (ع) در مقام کعبه و با عشق به حضرت اسماعیل (ذبیح)، نماد ایثار و فداکاری در راه خداست.
باتقدیم جان و مال در راه حق، به بالاترین جایگاه بهشتی (جنت الماوی) دست یافت.
اوهمچون پرندهای قدسی که جایگاهش بهشت است، در آسمانهای هفتگانه پرواز میکند.
حضور او در جهان، همچون رعدی تکاندهنده و سریع است که حقیقت را به گوش همگان میرساند.
درخشش نور ایشان چنان است که خورشید و ماه در برابر آن حیرتزده و بیمقدار مینمایند.
لبان پاک و سخنان ایشان همچون گل و غنچهای است که بوی خوش حقیقت را در جهان می پراکند.
ایشان سرور جهانیان و ساحر بیان است که با سخنانش دلها را تسخیر کرده و راه حق را می نمایاند.
هشتمین نور ولایت امام رضا(ع) پناهگاه جهانیان (کهف الوری) و ریسمانی است محکم که هر کس به آن بچسبد، نجات مییابد.
پنج آسمان مدیر پرویز فروزانی
