بران اسب خویش بادلیران – اشعار برگرفته از “سوره اسراء“ که استاد شیدا در تیر 1405 سروده است. تو بندگی چو گدایان به شرط مزد مکن / که خواجه خود هنر بنده پروری داند. این شعر از شاعر بزرگ ایرانی، حافظ شیرازی است. حافظ در اشعارش به موضوعاتی چون عشق، عرفان و فلسفه زندگی پرداخته است.
بران اسب خودیش بادليران
قسمتی از شب را بیدار باش
بخشی از تحلیل استاد شیدا:
در باب آیه 79 سوره اسراء، قسمتی از شب را بیدار باش..، کلمه “تهجد” دراین آیه از ماده “هجود” به معنای خواب است.
ولی هنگامی که به باب تفعل می رود به معنای “انتقال به بیداری” است.
در این آیه شریف، ضمیر در “تهجد به” به قرآن بر می گردد. یعنی: قسمتی از شب را بیدار باش و قرآن بخوان.
ولی کم کم در لسان اهل شرع به معنای “نماز شب” به کار رفته است و متهجد به کسی می گویند که به اقامه نماز شب می پردازد.
استاد شیدا بر اساس محتوای سوره اسراء، سروده زیر را به قلم و اندیشه توانایش نگاشته است.
بران اسب خویش بادلیران
مـکـن پـیـروی از جـهـالـت گـرت هوشیـاری
کـه در سمـع و بینـائیـت قـلـب را گلـعـذاری
***
تـویـی سـرور کـایـنــات و بـجــو جــام زرّیـن
بـخــور طـیـبـــات، بـحــر و بـرّ تـو سـیـمـیــن
***
چـو گویـی سخـن بهتـرین هـا بغـایت گزیـن
تـویـی بـنـده حــق، رضــای خــدایـت گزیـن
***
گـرت نیـک و شایستـه، افـســانه سـرفـرازی
وگر سوء رفتارباشد نگونساریت راچه سازی
***
بـود بـهـتــرین هــادی و رهنمــا بـحــر قــرآن
به امواج قـرآن بجـو سعی و سبقـت ز اقران
***
چو سعـی تـو باشد ز درّ و گـهـر تـا قیـامت
بود شکـر یـزدان تـرا زیـن سـرا بـی نهـایت
***
عـروج فضیـلــت، رود تـا سـرای قـیـامــت
شگفتا از این باب رحمت، سروش سعادت
***
الـهـا ورود و خـروجــم بــه اخــلاص گـردان
به سلطان خـود نصرت و یـاریم را تو فرمان
***
خـوشـا پرتـو ظـلّ رحـمـت ز الطـاف سرمـد
چــو آیــد ز رحـمــت، کـنــد مـسـت بـی حـد
***
بــران در زمـیــن، اســب خــود بــا دلــیــران
بجو جنت خلـد “شیدا” از این گوی و چوگان
سروده: استاد “شیدا”
************
ستارگان زیبا حس آرامش
چطور نگاهی به آسمان زیبا و بیانتها میتواند احساساتی چون خودپسندی و اضطراب را از ما دور کرده و به ما حس آرامش وتواضع بدهد؟
کیهان با روندهای میلیونساله حرکت میکند؛ ستارهها آرام رشد میکنند، سیارات با مدارهای بیشتاب و دقیق میگردند و تغییرات بزرگ هیچوقت یکشبه رخ نمیدهد.